Vrijwilligersmiddag: heel boeiend

29-06-2026

Samen naar het Sint-Jozefklooster van de Congregatie Zusters van Liefde Schijndel | heel boeiend, interessant én gezellig

De vrijwilligersdag op een bloedhete zaterdag 29 juni in Schijndel. Wie had dat nou gedacht. Nou wij, de werkgroep, want we dachten we doen eens wat anders. We brachten op die middag een bezoek aan het Moederhuis van Congregatie Zusters van Liefde Schijndel. Via carpoolen kwam de 51 deelnemers om circa 13.35 uur aan in Schijndel. Bloedheet, dus maar weer in de schaduw gaan staan. Daar volgde een inspirerende middag. Na een gezamenlijke eucharistieviering, koffie met Limburgse vlaai, de uitreiking van een Heilig Hartspeld en mooie zang, volgde een diapresentatie van en over het Sint-Jozefklooster en kregen we in vier groepen een rondleiding. Daarna volgde een koud buffet, veel frisdrank en nog meer gezelligheid. Na een hartelijk woord van dank reden de auto’s weer huiswaarts, een indringende ervaring rijker.

De vrijwilligersdag was door (een werkgroep van) de Contactgroep Liempde voorbereid. De leden hadden er flink werk van gemaakt en dat alles in overleg met de algemeen overste van het klooster, zuster Agnes Vos en de directeur, Huub Rademakers. Wij, maar vooral de gastvrouw en -heer hadden alles perfect voorbereid. Beide personen hadden er veel werk ingestoken en dat betaalde zich rijkelijk uit: we hoorden alleen maar positieve geluiden. ‘Goh, nog nooit in een klooster geweest, wat is dat indrukwekkend’, sprak een vrijwilliger en ‘wat een rijke geschiedenis van bijna 190 jaar.’ Daar stonden vele bij stil en de waardering van het werk van de zusters steeg met de minuut. Op het hoogtepunt ruim 1.200 zusters in 43 kloosters in 13 landen actief in onderwijs, zorg, opvang van weeskinderen en moeders, kraam- en ziekenzorg, armenzorg en noem maar op. Thans na 190 jaar nog 41 zusters op leeftijd (gemiddeld ruim 89 jaar) waarvan 8 worden verpleegd in een verpleegtehuis, vroeger ook een van de kloosters.

 Start met een geheel door eigen mensen verzorgde eucharistieviering

We begonnen na een welkomstwoord door Jo Custers in de fraaie en ruime kapel van het klooster. Met pastoor Geertjan als voorganger en pater John als concelebrant vierden we samen een H. Mis. Geheel voorbereid én verzorgd door onze eigen mensen. We zongen samen, hadden onze lector en acolieten en het koor zaten tussen de mensen. Er waren liedteksten en onder leiding van Miriam zong iedereen uit volle borst mee uit de meegebrachte boekjes. Alleen de organist Marie-José had een dubbelfunctie want ze is ook een van de organisten van het klooster zelf. Dus een thuiswedstrijd. Dit alles onder goedkeurende blikken van zuster Astrid de koster van de gemeenschap.

Het was een mooie, feestelijke viering met een mooie overweging waarin pastoor Geertjan de vrijwilligers al netjes en flink in het zonnetje zette. Zuster Agnes merkte tijdens de viering op dat het zo’n enthousiaste en betrokken groep was: een en al aandacht voor elkaar. Waarvan acte.

 Koffie/thee met Limburgse vlaai

Daarna was er koffie/thee en een flink stuk echte Limburgse vlaai in de refter van het klooster. Daar was het evenals in de kapel ook al warm. Directeur Huub had voor die vlaai gezorgd want hij komt uit Midden-Limburg. Na was er een welkomstwoord door Jo Custers, contactpersoon vanuit het bestuur in de Contactgroep Liempde. Nadat hij iedereen nogmaals welkom had geheten en de gastvrouw had bedankt voor dit bezoek, lichtte hij kort het programma toe. ‘Maar voordat we verder gaan wil ik eerst het woord geven aan pastoor Geertjan van Rossem’.

In zijn openingswoord roemde hij de vrijwilligers, hun inzet en betitelde hen onmisbaar, tomeloze doorzetters en werkers van het eerste en laatste uur. Zeker nu de groep allengs iets kleiner wordt vindt hij het buitengewoon hoe de ‘kerk in Liempde’ draaiende wordt gehouden en hoe…. Hij sprak zijn grote waardering uit. ‘Zoals al vaker gezegd: Zonder vrijwilligers geen kerk’. Hij dankte iedereen voor de inzet, groot of klein in het afgelopen werkjaar.

 Twee vrijwilligers onderscheiden met de Heilig Hartspelden

Daarna stapte Geertjan over naar het thema van de medailles, dit jaar twee. Eén voor Käthy Ruijten en een voor Johan Onland. Käthy is helaas afwezig maar kreeg wel de credits. Ze heeft zich al ruim 25 jaar ingezet voor de geloofsgemeenschap Boxtel voor diverse zaken, meegewerkt als secretariaatsvrijwilliger binnen de parochie en de vele jaren ook als lector in Boxtel en thans in Liempde. ‘We zullen de bronzen speld een keer thuis gaan bezorgen’, aldus de pastoor.

Dan hebben we een zwaargewicht in ons midden, Johan Onland. Al vanaf augustus 1986 lid van het kerkkoor Cantate Domino toentertijd een flink koor nu terug gegroeid naar vier leden. Nu vervult hij een drievoudige functie, hij is namelijk voorzitter, secretaris én penningmeester van het koor. Dus eigenlijk een alleskunner. In 2010 werd hij bestuurslid van het parochiebestuur van Liempde, toen begon zijn extra en meervoudige inzet. Dit lidmaatschap, hij was secretaris, eindigde begin 2025 met de parochiefusie. Met ingang van dat jaar werd hij de voorzitter, kartrekker en animator van de Contactgroep Liempde. Hij ging voor iedereen en alles door het vuur: je kon hen altijd vragen. Nooit was hem iets teveel.

Toen geleidelijk aan na de coronatijd ook de koren minder konden en gingen zingen, maakte Johan een aantal keren per maand mooie muzieksticks voor tijdens de viering. Een professional die de missen vol muziek aankleedt. Dat doet hij nu ook nog en helpt ook de andere kerkdorpen daarmee.

‘Johan jouw inzet wordt door het parochiebestuur maar vooral door de vrijwilligers, de mensen om je heen, zeer gewaardeerd. Daarvoor krijg jan van het bestuur de zilveren Heilig Hartspeld met oorkonde.’

Deze speld werd opgespeld en zijn echtgenote Francien kreeg een mooi boeket bloemen. Johan gefeliciteerd en hij was er toch zichtbaar mee vereerd.

 De Congregatie Zuster van Liefde van Schijndel

Na de spelden hield directeur Huub Rademakers een boeiende en informatieve inleiding over het ontstaan van het klooster in 1836. Pastoor Van Erp, inderdaad het klooster ligt aan de Pastoor van Erpstraat, vroeg in 1836 aan Mieke de Bref uit Boxtel om de eerste zuster in Schijndel te worden. Dat gebeurde en de congregatie groeide flink in Nederland en daarbuiten. Vanaf dat jaar telde de gemeenschap in totaal 1.756 leden waarvan thans nog 41 zusters. Deze waren werkzaam in 13 landen en 43 kloosters. Ze deden goed en heel veel werk; er werd begonnen met een handwerklasje. Dit breidde zich uit tot veel vormen van gezondheidszorg en onderwijs. Op dit moment is de gemiddelde leeftijd 89,2 jaar. Hij vertelde boeiend aan de hand van veel dia’s en prachtige oude foto’s. Stuk voor stuk waardevolle herinneringen.

De laatste jaren besteden de zusters steeds meer aandacht aan hun eigen gebedsleven en zijn ze vooral mantelzorgers voor elkaar. Ze zijn bezig aan de voltooiing van hun werk. Niet gemakkelijk, maar het kan en is niet anders. Alle kloosters zijn afgestoten en uiteindelijk komt iedereen in het Moederhuis en dan vooral in het ‘oude’, maar gerenoveerde gedeelte terecht. Hun leven wordt nu gekenmerkt door inkrimping, vergrijzing, afbouw en verlies aan krachten. Dit maakte hem niet moedeloos want de belofte van de Heer is: ‘Ik ben met u alle dagen tot aan de voleinding van de wereld’.

 Rondleiding door het klooster in vier groepen

Aansluitend aan de prachtige inleiding van Huub waarvoor dank was er een rondleiding in vier groepen. Deze was prima voorbereid en we bezochten het hele ‘oude’ gedeelte van het klooster met al zijn schatten en bijzonderheden. Er die waren er nogal wat. In die 190 jaar zijn er veel herinneringen, monumentjes en leuke foto’s opgespaard en bewaard. De bezoekers keken zich de ogen uit. De groepen werden door de zusters Agnes, Miranda en Mirjam en Huub de directeur geleid.

Na terugkomst was iedereen vol bewondering en vol lof. ‘Nooit geweten dat er zich achter kloostermuren zo’n intensief, vruchtbaar en rijk leven zich afspeelde, diepe waardering’, aldus een van de aanwezigen. Dank aan de rondleiders…

Een dankwoord en daarna een stevig buffet

Na terugkomst stond er een koud buffet klaar met de degelijkheid van een klooster: gewoon af.

Maar vooraleerst daaraan te beginnen sprak Jo Custers een dankwoord uit naar de zusters Agnes, Astrid, Miranda en Mirjam, Huub, de kok en de bediening. ‘Jullie hebben alles uitstekend verzorgd: het was geweldig’. Cadeautjes en bloemen werden overhandigd en er was een flink applaus. Dat was er ook toen Geertjan de organisatoren Riet, Ans en Jo bedankten. ‘Het volgende jaar zien we elkaar weer’, aldus de pastoor. Daarna genoot iedereen van het buffet en van veel frisdrank, want alcohol kent een klooster niet. Klik op deze link of op de link hieronder en bekijk de foto-impressie van deze gezellige middag.